OCCUPY 2020

Σύντομος εισαγωγικός μονόλογος

Ειρήνη Λιναρδάκη, εμπνεύστρια του έργου Occupy.

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα στη συνοικία της Κυψέλης. Το 1994 μετακόμισα στη Γαλλία για να σπουδάσω Καλές Τέχνες στο Quimper και έζησα εκεί για πάνω από 20 χρόνια. Ξεκίνησα να δραστηριοποιούμαι καλλιτεχνικά στην Ελλάδα γύρω στο 2014 αλλά έπιασα τον εαυτό μου να επεξεργάζεται την ιδέα των έργων μου στα γαλλικά, να προφέρει τα ονόματα των καλλιτεχνών με γαλλική προφορά (γαλλόφωνοι: πείτε «Mathew Barney» στο μυαλό σας). Είμαι ακόμα εγγεγραμμένη στο Maison des Artistes, επιλέχθηκα ως Γαλλίδα καλλιτέχνης στο Salon de Montrouge το 2015, παρακολουθώ την καλλιτεχνική επικαιρότητα της Γαλλίας, αλλά δημιούργησα το εργαστήριό μου στην Κρήτη! 

Κατά τη γνώμη μου, η συνείδηση αυτή ενσωματώνει τις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις της δεκαετίας του '90 στην Αθήνα, όπου ως μαθητές καταλαμβάναμε το σχολείο μας σε μία προσπάθεια να εισακουστούν τα αιτήματά μας, αλλά και όλα όσα έμαθα στη Γαλλία για τις ειρηνικές διαμαρτυρίες και τη δυνατότητα των καλλιτεχνών να προσεγγίσουν την εργατική τάξη στο δημόσιο χώρο. 

 

Το 2019, παρουσίασα ένα πιλοτικό καλλιτεχνικό έργο στο Γαλλικό Ινστιτούτο στο Παρίσι που αποσκοπούσε στη στήριξη των δικτύων Γάλλων και γαλλόφωνων καλλιτεχνών, που προϋπήρχαν σε διάφορες χώρες, και στην εκμετάλλευση εγκαταστάσεων διοικητικών υπηρεσιών και δημοσίων χώρων για την ανάπτυξη έργων έρευνας, καλλιτεχνικών διαμονών και τη φιλοξενία εκθέσεων.

 

Έτσι γεννήθηκε το έργο «Occupy # 1 New York» στο πλαίσιο του οποίου είκοσι οκτώ καλλιτέχνες κατέλαβαν τις εγκαταστάσεις του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, συγκατοικώντας και συνδιαλέγονταςμε το διοικητικό προσωπικό, με την υποστήριξη του πολιτιστικού τμήματος της Πρεσβείας της Γαλλίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βασικός σκοπός του έργου ήταν να δώσει τη δυνατότητα σε μη Έλληνες καλλιτέχνες να εκθέσουν δημιουργίες για τις οποίες αντλούν έμπνευση από τον ελληνικό πολιτισμό, την αισθητική και τις ελληνικές ιδέες, στο δημόσιο χώρο μίας ελληνικής διοικητικής υπηρεσίας.

 

To έργο Occupy # 2, που υλοποιείται σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, αποσκοπεί στη ταυτοποίηση των ήδη υπαρχόντων δικτύων συνεργασίας και των καλλιτεχνών που ακολούθησαν μία υβριδική πορεία ανάμεσα στις δύο χώρες. Το έργο επιδιώκει να υποστηρίξει αυτούς τους καλλιτέχνες, καθώς και τα δίκτυα έρευνας και συνεργασίας. Σε μια εποχή διεθνούς κοινωνικής κρίσης, το έργο στοχεύει κυρίως στη διαμόρφωση του τοπικού δικτύου μέσα από μία κοινή μεθοδολογία και το διεθνή διάλογο.

 

Στο έργο αυτό συμμετέχουν οι καλλιτέχνες Κατερίνα Χρηστίδη, Αθηνά Ιωάννου, Αγγελική Πούλου, Ελένη Ρήγα, Βασίλης Σαλπιστής, εκπρόσωποι της διπλής αυτής ταυτότητας και κουλτούρας (όπως διαφαίνεται μέσα από το βίντεο « Agent double » του Σαλπιστή). Οι Vincent Meyrignac και Vincent Parisot πραγματοποιούν τοπικά έργα στην Ελλάδα, οι Cédric Eymenier, Natalia López και Abraham Poincheval επισκέπτονται τακτικά την Ελλάδα για να εξερευνήσουν τη χώρα και να ενσωματώσουν χαρακτηριστικά της στη δουλειά τους.  

Αυτή η μορφή κατάληψης διερευνά τη φύση της καλλιτεχνικής παρουσίας και το ρόλο της τέχνης σε ένα διοικητικό, πολιτικό ή δημόσιο χώρο καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι καλλιτέχνες μπορούν να τον καταλαμβάνουν.

Πράγματι, η τρέχουσα κρίση απέδειξε,ευκρινέστερα στη διάρκεια του εγκλεισμού, τη σημασία της τέχνης στην καθημερινή μας ζωή. Ανέδειξε ακόμη, την ανάγκη της συλλογικής εργασίας και δικτύωσης, που αναμένεται να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο με ταχείς ρυθμούς.

Η πλατφόρμα μας αποτελεί έναν κοινό τόπο συνάθροισης συνεργαζόμενων καλλιτεχνών, συνδεδεμένων καλλιτεχνών, επιμελητών και συνεργαζόμενων δομών με σκοπό την έναρξη διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ :

  • Γάλλων καλλιτεχνών που διαμένουν ή δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

  • Ελλήνων καλλιτεχνών που διαμένουν ή δραστηριοποιούνται στη Γαλλία.

  • Καλλιτεχνών τρίτων χωρών που προσφέρουν ευκαιρίες ανταλλαγών ή πόρους στους συνεργαζόμενους καλλιτέχνες του έργου #Occupy και δραστηριοποιούνται σε τουλάχιστον δύο χώρες.

 

Οι συνεργαζόμενοι καλλιτέχνες υποστηρίζονται από το πρόγραμμα με σκοπό να παρουσιάσουν την καλλιτεχνική τους πορεία και να αναπτύξουν ένα πρωτότυπο έργο, που θα προκύψει από το διάλογο μεταξύ των καλλιτεχνών, των συμβούλων του έργου και της Ειρήνης Λιναρδάκη, συντονίστριας

του Occupy

Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους του Occupy, εντοπίζονται καλλιτέχνες που εργάζονται σε αντίστοιχες θεματικές του δικτύου. Απώτερος σκοπός των ανταλλαγών αυτών είναι η δημιουργία κοινών καλλιτεχνικών έργων

 

Οι συνεργαζόμενοι καλλιτέχνες επιλέχθηκαν σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια :

 

  • Την ικανότητα να αντλούν έμπνευση από τον πολιτισμό του Άλλου και να τον ενσωματώνουν στην προσωπική τους πρακτική. 

  • Την ικανότητα να διασφαλίσουν την ενεργό συμμετοχή του κοινού ή άλλων καλλιτεχνών στο έργο τους

  • Την ενασχόλησή τους με διάφορους πολιτισμούς

 

Στόχοι του προγράμματος :

 

  • Η ενθάρρυνση της δημιουργικής κινητικότητας μέσα από την ανάδειξη πρωτοβουλιών και τη διευκόλυνση της υποδοχής νέων καλλιτεχνικών έργων στην Ελλάδα.

  • Η προώθηση της κινητικότητας των καλλιτεχνών και των επαγγελματιών του πολιτισμού. 

  • Η διάθεση πόρων στην καλλιτεχνική κοινότητα. 

  • Η δημιουργία μίας κοινότητας καλλιτεχνών που θα συνδέει την Ελλάδα και τη Γαλλία.

  • Ο πειραματισμός μιας νέας προσέγγισης που δύναται να επεκταθεί σε άλλους τομείς δημιουργίας εκτός των εικαστικών τεχνών.

Αγγελική Πούλου, καλλιτεχνική σύμβουλος

Μανιφέστο OCCUPY 

Ο καλλιτέχνης - ερευνητής | Ο καλλιτέχνης - homo universalis | Ο καλλιτέχνης - εργάτης | Ο καλλιτέχνης - σαμάνος | Ο καλλιτέχνης - επαγγελματίας | Ο Γάλλος καλλιτέχνης | Ο Έλληνας καλλιτέχνης | Ο περιπλανώμενος καλλιτέχνης | Ο εξόριστος καλλιτέχνης |

Καταλαμβάνει : 

  • το χώρο 

  • τα κυρίαρχα πρότυπα 

  • το κατεστημένο 

  • τις ατμόσφαιρες 

  • το δημόσιο διάλογο 

  • το φανταστικό 

 

Με 

  • την τέχνη 

  • τις ιδέες 

  • τα σώματα 

  • τις τεχνολογίες 

  • τη δραματουργία 

  • τη μουσική 

  • τις διαμαρτυρίες

  • τις διεκδικήσεις 

 

Για να : 

  • Αποκαταστήσει το δικαίωμα στην αποτυχία, που απειλείται από την ιδεολογία της επιτυχίας της νεοφιλελεύθερης οικονομίας.

  • Ανακτήσει την καλλιτεχνική δημιουργία ως έργο τέχνης. Η δραστηριοποίηση του έργου, υπό τις διάφορες πτυχές του, στις περισσότερες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής θα ήταν χαρακτηριστική της σύγχρονης κοινωνίας μας, μια έκφραση του κόσμου των δικτύων και των ασταθών δομών. Μια διαπίστωση που αλλάζει ταυτόχρονα την έννοια του έργου τέχνης, το ρόλο του καλλιτέχνη και τις συνθήκες παραγωγής της τέχνης.

  • Εδραιώσει, να αμφισβητήσει, να ενδυναμώσει τις καλλιτεχνικές κοινότητες και τον καλλιτέχνη ως κοινό θνητό.

  • Πολιτικοποιήσει εκ νέου την τέχνη και τη συζήτηση γύρω από την τέχνη

  • Αποτελέσει ένα χώρο συνάντησης καλλιτεχνών σε μεταβατική διαδικασία (γεωγραφική, καλλιτεχνική, προσωπική, κ.λπ.).

  • Ενισχύσει το διάλογο μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας. 

  • Επανεφεύρει τις Μεγάλες Αφηγήσεις στην Τέχνη, σε μία προσπάθεια αντίστασης στονμεταμοντέρνο κατακερματισμό. Οι Μεγάλες Αφηγήσεις θεωρούνται τετελεσμένες, αφήνοντας μεγαλύτερα περιθώρια στο άτομο, στο αποσπασματικό, στον παραλογισμό. Υπό αυτό το πρίσμα, όλα ξεκινούν, τίποτα δεν τελειώνει. Όλα έχουν ήδη γίνει.

  • Διερευνήσει το ερώτημα «Πώς κατοικείται ο κόσμος Η πρωτοπορία δεν κρίνεται βάσει των μορφών που επινοεί, αλλά κυρίως βάσει των νέων οπτικών που απορρέουν από αυτές τις μορφές.