Marie Voignier
Vassilis Salpistis
01 entretiens.png

 

Credit photo: Marie Voignier / Vassilis Salpistis

Marie Voignier

Μετά από θετικές σπουδές στην Compiègne και στο Βερολίνο, η Marie Voignier αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Λυών το 2004. Η Marie Voignier εστιάζει κυρίως στις αλληλένδετες πραγματικότητες, στις σύνθετες ιστορίες όπου αναμειγνύονται πολλές μορφές αλήθειας. Δημιουργεί τα έργα της ακολουθώντας μια ιδιόμορφη μέθοδο προσέγγισης, καθοδηγούμενη από το ίδιο το θέμα και τις ανθρώπινες σχέσεις που αυτό υφαίνει. Ακόμη κι αν τα έργα της δείχνουν να τροφοδοτούνται από ένα πνεύμα έρευνας και μαρτυρίας, δεν παύουν να ανατρέπουν το ρόλο της εικόνας στην αφήγηση της αλήθειας παραχωρώντας ένα ενεργό μέρος στο ίδιο το θέμα. Το έργο της παρουσιάστηκε σε μία σειρά ατομικών εκθέσεων στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του Brétigny (CAC Brétigny) (2009), στο κέντρο τέχνης Espace croisé στο Roubaix (2011), στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος στην Αθήνα (2014), στο LAXART του Λος Άντζελες (2019). Συμμετείχε ακόμη στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2017. Τέλος, ταινίες της προβάλλονταισε φεστιβάλ κινηματογράφου όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου « Berlinale » (2017), το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιέννης « Viennale » (2017), το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ - IFFR (2012) και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μασσαλίας - FID.

Βασίλης Σαλπιστής

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ο Βασίλης Σαλπιστής ζει και εργάζεται στο Παρίσι. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Σεντ Ετιέν και στη συνέχεια στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, από όπου και αποφοίτησε το 2000.

Εκπροσωπείται στην Αθήνα από την Αίθουσα Τέχνης Καππάτος ενώ έργα του εκτίθενται στη Γαλλία και στο εξωτερικό.

Το καλλιτεχνικό του έργο έχει ως αφετηρία μια προσέγγιση της ζωγραφικής που διεκδικεί την πολυμορφία στην καλλιτεχνική μορφή και την τεχνική, η οποία ξεδιπλώνεται έξω από το αυστηρό πλαίσιο αυτού του μέσου, ευνοώντας έτσι την ενσωμάτωση άλλων πρακτικών, όπως το βίντεο και η έντυπη εικόνα, σε μια ολοένα ευρύτερη σχέση με την εικόνα. Η πρακτική του εκτείνεται επίσης στη γραφή, κυρίως μέσα από την επιτέλεση (performance).

Συνεντεύξεις (Σχέδιο εικονογράφησης) - Marie Voignier & Βασίλης Σαλπιστής

Μεγάλο μέρος της κάθε συνέντευξης έχει αντικατασταθεί από φωτογραφικά τεκμήρια γύρω από τα θέματα που αναπτύχθηκαν.

 

« Agent double » (Διπλός πράκτορας), Βασίλης Σαλπιστής

Το έργο « Agent double » είναι μια ταινία-επιτέλεση (performance) ή μάλλον μια επιτέλεση (performance) που λαμβάνει χώρα ταυτόχρονα με την προβολή μίας ταινίας και μπροστά από την κινηματογραφική οθόνη.

Το σημείο εκκίνησης του έργου συγχέεταιμε εκείνο τωνντοκιμαντέρ, καθώς συνδέεται με την προσωπική μου εμπειρία απόκτησης της γαλλικής ιθαγένειας. Αυτό το μικρό γεγονός αποτελεί παραδόξως τόσο μια διοικητική λεπτομέρεια όσο και μια ανατροπή στην αντίληψη της ταυτότητας του ατόμου: έγκειται στην αλλαγή μιας εικοσαετούς συνήθειας μέσα από την προσπάθεια του ατόμου να μη νιώθει πια ξένο.

Η ταινία που συνοδεύει την επιτέλεση (performance) καταπιάνεται με το ζήτημα της συγκρότησης αυτής της εθνικής ταυτότητας μέσα από δύο μυθοπλασίες. Η πρώτη είναι ένα απόσπασμα από την τελευταία ταινία των περιπετειών του Τζέισον Μπορν, στην οποία συνεχίζεται η καταδίωξη του πρώην πράκτορα της CIA ενώ αυτός διασχίζει την αθηναϊκή νύχτα και τις μεγάλες διαδηλώσεις που προηγήθηκαν της ανόδου της Αριστεράς στην εξουσία.

Jason 1- Agent Double.jpg

Η γεωπολιτική επικαιροποίηση δοκιμάζει το αφηγηματικό σθένος του Χολιγουντιανού έπους με φόντο τον νέο ελληνικό κοινωνικό εξωτισμό και φανταστικούς δρόμους της Αθήνας που ανασχεδιάστηκαν και αναπαραστάθηκαν στην Τενερίφη για τις ανάγκες του γυρίσματος.

Η δεύτερη δεν είναι ακριβώς μυθοπλασία, ακόμη κι αν ανατρέχει στο ίδιο αφηγηματικό σθένος. Πρόκειται για την ολιγόλεπτη ταινία που προβάλλεται κατά τη διάρκεια της τελετής κτήσης της γαλλικής ιθαγένειας στην οποία προσκαλούνται όλοι οι νέοι πολίτες.

Jason 2- Agent Double.jpg

Μέσα από τη μουσική, τη φωνή του εκφωνητή, το μοντάζ, τα ίδια κινηματογραφικά μέσα αναπτύσσονται για να περιγράψουν τί σημαίνει η νέα μας ταυτότητα, η μεταμόρφωσή μας σε Γάλλους πολίτες, όπως αυτό αναφέρεται στον τίτλο της ταινίας.

Η επιτέλεση (performance) προκαλεί τον προβληματισμό γύρω από τη μετάλλαξη της ατομικής ταυτότητας στο πλαίσιο της αμφίδρομης σχέσης της με τις δύο εθνικές οντότητες, ξεκινώντας από τις ταινίες και καταλήγοντας στη ζωγραφική, μέσα από μία παρέκκλιση που έχει ως αφετηρία την αυτοπροσωπογραφία ενός προσώπου βαμμένου με μπλε χρώμα που δημιουργήθηκε πριν λίγα χρόνια, ένα μπλε που θα μπορούσε να αποτελεί σημάδι του ανήκειν, αντίστοιχο με εκείνο των φιλάθλων, και το οποίο εάν συνδέονταν με το βασιλικό μπλε, το γαλλικό μπλε, θα επέβαλλε την αναζήτηση ενός μπλε του ουρανού που θα ήταν το ελληνικό αντίστοιχό του.

jason 3- Agent Double.jpg

Μέσα από το φανταστικό πρότυπο του διπλού πράκτορα, το έργο εξετάζει τις εξελικτικές διαδικασίες μυθοποίησης που συμβάλλουν στη διαμόρφωση των εθνικών ταυτοτήτων, αντιπαραθέτοντας την υπόθεση μιας νέας ρευστής ταυτότητας, τόσο αληθινής όσο και ψευδούς, που υφίσταται μόνο σε καταστάσεις κρίσης.

Η επιτέλεση (performance) μαγνητοσκοπήθηκε για λογαριασμό της κολεκτίβας CaroSposo στο πλαίσιο της βραδιάς «Hax Pax Max» στην Ταινιοθήκη Robert-Lynen του Παρισιού: